Stalowy zbiornik na osady szkliwiony: Przechowywanie septicity bez utraty ścianki

Magazynowanie osadów to jedno z niewielu zastosowań, w których ciecz w zbiorniku jest mniej niebezpieczna niż gaz nad nią. Gdy osad stoi i staje się septiczny, bakterie redukujące siarczany wytwarzają siarkowodór, który migruje do przestrzeni par, a bakterie utleniające siarkę żyjące w filmie kondensacyjnym na dachu i górnej części płaszcza przekształcają go w kwas siarkowy. Zbiorniki, które były projektowane wyłącznie na podstawie chemii cieczy, zazwyczaj wykazują pierwsze uszkodzenie powłoki znacznie powyżej linii wodnej, w strefie, której nikt nie uważał za agresywną na etapie projektowania.

Stalowy zbiornik na osady szkliwiony odpowiada na to powierzchnią, która jest obojętna zarówno na zredukowane związki siarki w gazie, jak i na kwas, który z nich powstaje, związaną ze stalą w temperaturze 820-930 stopni Celsjusza, dzięki czemu wada nie może się rozprzestrzeniać. Shijiazhuang Zhengzhong Technology Co., Ltd. (Center Enamel) dostarcza zbiorniki ze stali szkliwionej do zastosowań z osadami od 2008 roku, a kluczowe decyzje projektowe to stopień powłoki według strefy, sposób mieszania i trasa odprowadzania gazu.

1. Gdzie faktycznie koroduje zbiornik na osady?

Korozja w służbie osadowej koncentruje się w trzech miejscach: przestrzeni par, ruchomej linii wodnej i na dnie, gdzie osadzają się żwiry. Specyfikacja, która traktuje całe naczynie jednolicie, będzie nadmiernie określona tam, gdzie nie ma to znaczenia, i niedostatecznie określona tam, gdzie ma.

• Przestrzeń par: Siarkowodór utlenia się do kwasu siarkowego w filmie kondensacyjnym na dachu i górnych warstwach. Jest to strefa o najwyższym ryzyku i znajduje się powyżej linii cieczy.
• Ruchoma linia wodna: Gdy zbiornik się napełnia i opróżnia, interfejs cieczy przemieszcza się. Ścianka jest tam naprzemiennie mokra i wystawiona na działanie gazu, a osadzone ciała stałe ją ścierają w miarę zmiany poziomu.
• Dno i strefa żwiru: Żwir i gęste ciała stałe osadzają się i są zeskrobywane po dnie podczas rozładunku. Czyszczenie mechaniczne dodaje dodatkowe obciążenie ścierne.
• Przejścia i połączenia: Każde króćce, właz i złącze śrubowe to nieciągłość. W szczelnym zbiorniku na osady złącze jest również drogą ucieczki zapachu.
• Zewnętrzny płaszcz: Rozpryski osadów i woda do mycia przenoszą tę samą chemię na zewnętrzną stronę zbiornika, więc zewnętrzny system powłok zasługuje na taką samą uwagę jak wewnętrzny.

2. Jaki stopień powłoki nadaje się do septicznych osadów?

Stopień powłoki powinien być wybierany według strefy, a nie zbiornika. Przestrzeń par i górne warstwy przenoszące gaz wymagają wyższej liczby wypaleń; niższe warstwy w stałym zanurzeniu są mniej obciążone. Jest to uzasadniony sposób kontrolowania kosztów bez zmniejszania ochrony tam, gdzie jest ona najważniejsza.

• Dwie warstwy, jedno wypalenie: Nadaje się do łagodnych zastosowań i stałego zanurzenia, gdzie materiał jest aerobowy, a czas przebywania krótki. Grubość 210-430 mikronów, testowana przy 900 V.
• Dwie warstwy, dwa wypalenia: Robocza specyfikacja dla zamkniętych zbiorników na osady z dachem zbierającym gaz. Grubość 240-460 mikronów, testowana na obecność wad przy 1500 V na stu procentach powierzchni.
• Trzy warstwy, trzy wypalenia: Określone tam, gdzie osad jest przemysłowy, temperatura jest podwyższona, lub chemia jest nietypowo agresywna. Grubość 270-480 mikronów, testowana przy 1500 V.
• Ulepszenie przestrzeni par: Określenie górnych warstw i dachu na wyższy stopień niż zanurzone dolne warstwy kieruje wydatki na rzeczywiste miejsce awarii.
• Zakres pH: Standardowy zakres to pH 3 do 11, z dostępnym 1 do 14 na specjalne zamówienie. Potwierdź rzeczywistą chemię osadu przed wyborem stopnia.

3. Jak należy mieszać i opróżniać zbiornik na osady?

Magazynowanie i przechowywanie to różne zadania i stawiają różne wymagania dotyczące układu rozładunku. Zbiornik, który po prostu magazynuje, potrzebuje niezawodnego poboru; zbiornik, który buforuje linię odwadniania, potrzebuje również wystarczającego mieszania, aby zapobiec tworzeniu się twardej, osadzonej warstwy między poborami.

• Zapobieganie martwej warstwie: Osad o zawartości suchej masy od 2 do 6 procent skonsoliduje się, jeśli pozostanie statyczny. Mieszanie mechaniczne lub pętla recyrkulacyjna pobierająca z dołu i zwracająca na górę utrzymuje materiał pompowalny.
• Typ mieszania według zadania: Mieszadła mechaniczne o niskiej prędkości nadają się do większości osadów komunalnych. Recyrkulacja biogazu lub mieszanie strumieniowe jest stosowane tam, gdzie należy zminimalizować liczbę penetracji lub gdzie zbiornik już obsługuje gaz.
• Układ rozładunku: Dolny wylot o wielkości dostosowanej do projektowanego natężenia przepływu, z możliwością płukania lub przepychania, ponieważ zablokowanie wylotu jest najczęstszym zakłóceniem operacyjnym.
• Nachylenie dna i czyszczenie: Nachylone dno lub układ studzienki koncentruje osady w kierunku wylotu i skraca cykl czyszczenia po opróżnieniu.
• Pomiar poziomu i interfejsu: Niezawodny pomiar poziomu jest ważniejszy w przypadku osadów niż wody, ponieważ tworzenie się piany i skorupy oszukuje proste urządzenia pływakowe i ultradźwiękowe.

Zapewnienie inżynieryjne i wsparcie projektowe

Każdy zbiornik dostarczony przez Shijiazhuang Zhengzhong Technology Co., Ltd. (Center Enamel) jest zaprojektowany zgodnie z AWWA D103-09 i EN 1090 z weryfikacją metodą elementów skończonych obciążeń płaszcza, dachu i króćców, szkliwiony w temperaturze 820-930°C pod kontrolą ISO 9001 i ISO 45001, testowany na obecność wad przy 1500 V na stu procentach powierzchni, i montowany ze śrubami klasy 8.8 i uszczelniaczem certyfikowanym przez producenta. Zbiorniki na osady są projektowane zgodnie z AWWA D103-09 i EN 1090 w ramach ISO 9001 i ISO 45001, dostarczane z opcjami szczelnego dachu, przyłączami do zbierania gazu i kontroli zapachów, penetracjami mieszającymi wykonanymi pod kontrolą fabryczną, i dostarczane z zapisami z testów powłok, identyfikowalnością płyt i instrukcją montażu.

Często zadawane pytania (FAQ)

Jaka jest różnica między zbiornikiem do przechowywania osadów a zbiornikiem do magazynowania osadów?

Zbiornik do przechowywania przechowuje osady przez tygodnie lub miesiące i jest odpowiednio zaprojektowany, z przewidywaną pełną septicity i zapewnionym odprowadzaniem gazu. Zbiornik magazynujący buforuje proces przez godziny lub dni, stale przyjmuje świeży materiał i może nie wymagać tych samych zabezpieczeń gazowych. Rozróżnienie to decyduje o stopniu powłoki i specyfikacji dachu.

Czy szkliwiony zbiornik na osady potrzebuje dachu?

Jeśli osad staje się septiczny lub teren ma ograniczenia dotyczące zapachów, tak. Szczelny dach z przyłączem do zbierania pozwala na skierowanie H2S do oczyszczania zamiast jego uwalniania i zapobiega rozcieńczeniu przez wodę deszczową. Osady prawdziwie aerobowe, o krótkim czasie przebywania, można przechowywać na otwartym powietrzu.

Jak powłoka radzi sobie z czyszczeniem mechanicznym?

Powierzchnia wypalana osiąga około 6,0 w skali Mohsa i jest związana ze stalą z siłą 3450 N/cm kwadratowy, dzięki czemu znacznie lepiej toleruje mycie pod wysokim ciśnieniem i czyszczenie mechaniczne niż powłoka organiczna. Uszkodzenia, jeśli wystąpią, pozostają lokalne, zamiast rozprzestrzeniać się pod powłoką.

Czy zbiornik można skonfigurować do naszych charakterystyk osadów?

Tak. Objętość, stopień powłoki według strefy, typ dachu, metoda mieszania, układ rozładunku, nachylenie dna i oprzyrządowanie są konfigurowane do zadania. Podaj zawartość suchej masy, przewidywany czas przebywania, potencjał siarkowodoru i wszelkie limity zapachów, a zbiornik zostanie zaprojektowany tak, aby pasował.